1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

test notificaties en berichten

Discussie in 'Zandbak' gestart door Dave, 11 apr 2017.

  1. Abraham54

    Abraham54 Administrator Medewerker

    Leuk: een nieuw werkwoord - porrelen!
     
  2. aarie25

    aarie25 Moderator Medewerker

    Misschien een nieuw woord voor de Dikke van Daalen!
     
  3. porrelaar

    porrelaar Lid

    Porrelen was voor mij van kinds af aan een doodgewoon werkwoord. Even gewoon als de werkwoorden lopen of fietsen. Pas veel later kwam ik er achter dat het werkwoord porrelen niet in de Dikke van Dale staat, maar enkel gebruikt wordt in een drietal dorpen in de Bollenstreek. De betekenis is dan knutselen of lekker bezig zijn. Maar dan vooral op amateuristische wijze. Zo kun je van oud hout een kippenhok in elkaar porrelen.
    Ik liep vroeger graag een beetje op de wurft te porrelen aan oude brommers: van 3 barrels weer een rijdend exemplaar maken. De wurft? Dat was het erf om ons huis (een voormalige boerderij). Iedere zaterdag moest ik 'de wurft herreken' (het grind om de woning harken). Ja, met dat dialect werd ik later op de middelbare school soms wel geplaagd.

    Had ik deze anekdote al eerder verteld? Ik weet het niet meer, dus vooruit maar...
    Mijn vader hield thuis konijnen en kippen en toen hij een keer konijnen geslacht had, zei hij tegen mij: "Breng die huidjes maar naar Piet Porrel. Wat je ervoor krijgt mag je houden."
    Ik zal toen een jaar of 8 geweest zijn en ging met de konijnenvelletjes op stap naar Piet Porrel. Dat was een handelaar in lompen en oud ijzer. Hij scharrelde eigenlijk in van alles en nog wat. Dus ik kom daar aan en de man (vrij slordig type met een baard van een week op de kaken) kijkt mij donker aan en bromt: "Ja?!"
    Ik zeg vrolijk: "Meneer Porrel, mijn vader ...", maar word onderbroken door een plotseling nog donkerder kijkende Piet Porrel die buldert: "Wat zeg jij daar?!"
    Ik krimp ineen en herhaal met een bibberend stemmetje: "Meneer Porrel, mijn vader zei dat u misschien deze huidjes wilde kopen."
    De man kijkt mij nog even dreigend aan, pakt dan de konijnenvelletjes aan, haalt een paar dubbeltjes uit zijn zak en stopt die in mijn hand.
    Beduusd loop ik naar huis. Waarom reageerde die man zo raar? Ik was toch heel beleefd?
    Toen ik thuiskwam vertelde ik het aan mijn vader. Die barst in lachen uit en zegt: "Die man heet Piet van Werkhoven. Piet Porrel is zijn bijnaam." Tja, dat wist ik dus niet, maar het was een les om nooit te vergeten.
     
    Eva38 en aarie25 vinden dit leuk.
  4. Abraham54

    Abraham54 Administrator Medewerker

    Geweldig - zulke verhalen uit de beginjaren van een mensenleven.
     
  5. aarie25

    aarie25 Moderator Medewerker

    Wat een geweldig verhaal!
    Ik had het woord porrelen al opgezocht maar dat gaf geen resultaat.
    Maar met zo`n duidelijke beschrijving is het helemaal duidelijk.
     
  6. Dave

    Dave Moderator Medewerker

    Haha wat een leuk verhaaltje... :)
     
  7. prutser

    prutser Gewaardeerd

    Zo'n handelaar in lompen en oud ijzer en papier, zat er ook in mijn dorp. Daar zag ik deze konijnenvellen ook vaak hangen. Ik heb er altijd met gemengde gevoelens naar gekeken.
     

Deel Deze Pagina